Ash Bowland

Curators, Dries Segers

Since 2012 Ash Bowland creates the project ‘Le donner à voir’. In this work she devides several ‘Cases’, images that research the meta picture, the picture, meta and every -ture connected to it.
At the surface you see beautiful constructed photographic mise-en-scènes, mostly with characters where Ash is one of them. If you read them closely you feel embodied spirits that on one part research what it is to be an image, to be questioned, read, being made, being misunderstood and reproduced again.

IMAGE#2(finished)Case XII , diptych, wooden frame, 90×80, 2015

IMAGEICase VII , single image, lambdaprint, 166 x 111cm, 2013

MIRRORIMAGE#1Case II. , diptych, lambdaprints, wooden frames, 130 x 117 cm, 2011-2012

MIRRORIMAGE#2Case II. , diptych, lambdaprints, wooden frames, 130 x 117 cm, 2011-2012

Case VII, Variation I

—–

Journal d’images et de mots

Ash Bowland her images don’t come easily. They need time to be fed. The images below function as research, as food for the actual work. The development to a ‘Case’ is not a usual way of making photographs. Ash works as a writer: building up, breaking down, rewriting, taking another view, another house, a new character.

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.30.04

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.29.51

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.11.45

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.12.21

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.12.35

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.13.15

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.13.29

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.15.23

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.15.35

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.15.56

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.16.20

Schermafbeelding 2015-12-20 om 19.16.33

 

10088_322430284536862_537184150_n

480671_372867026159854_750741690_n

533790_325047827608441_545015050_n

Study I. , “it was not unusual to be bringing together a kind of theoretical activity -study if you like- with the enjoyment of pictures”, 20 x 12 cm, 288 pages, 2011-2012548612_354902687956288_465930660_n

941120_406802012766355_640760129_n11224012_873939142719304_2984621352800679323_n11880427_841394389307113_2655724815277255397_n

11896188_842178765895342_5335454792145882461_n

11903710_841394459307106_5763431916603351674_n

11902242_842178899228662_2576561665862139413_n

Schermafbeelding 2015-12-23 om 21.27.54

12208419_873936062719612_2981908737608842118_n

Nick Geboers

Curators, Dries Segers

Nick Geboers is een fotograaf zoals er archeologen bestaan. In verschillende projecten is hij steeds op zoek naar lagen op een verticale manier. Zo kocht hij bijvoorbeeld archieven op voor het project ‘Crucial Moments’ die hij naast nauwkeurig geconstrueerde foto’s, met het gebruik van een resem aan camera’s, inzet als zijn eigen beeldmateriaal. Het afstoffen van iets dat ooit actueel was, ingezet op experimentele of wetenschappelijk wijze. Zo geeft hij het beeld een nieuwe rol/een nieuwe kans en maakt hij er zijn gereedschap van. Op o.a. deze manier gebruikt hij in zijn werk de fotogeschiedenis als een strategie om nieuwe beeldverhalen op te bouwen. Zijn projecten dragen steeds een grote narrativiteit in zich en de foto’s kunnen niet zonder elkaar. Ze hebben elkaar nodig om steun te bieden daar waar nodig, elkaar te bevragen en in discussie te gaan.

Geboers houdt veel rekening met de manier waarop een camera een bepaalde beeldstijl opwekt. Hoe dat op zijn beurt een richting kan aangeven in de leesbaarheid ervan. Zo kocht hij o.a. 2 jaar geleden een militaire camera: een Zenit Photosniper Camera Kit. Foto’s werden letterlijk geschoten en i.p.v een afdruk knop haal je de trigger over om een foto te schieten. Een foto is per definitie schuldig aan tijd. Maar ook aan plaats en de fotograaf als beslisser.

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.07.05

Photosniper (Object), Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.08.54

Camouflage Studies, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.09.29

Sun/Moon Studies, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.10.03

Botanic Lady, 2014, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.09.47

Tears, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.09.56

Bunker, 2013, Nick Geboers

Hoe belangrijk is het fotografische beeld als katalysator voor verhalen en symbolen voor jou?

Zowat elk fotografisch beeld doet ons denken aan beelden die we al gezien hebben. Als een referentie naar een werkelijkheid die we kennen. Hetzelfde zien we terug bij het gebruik van symbolen. Al ligt dat laatste iets delicater omdat de geschiedenis van de symboliek nog omvangrijker is dan die van het fotografische of het technische beeld.
Wat ik interessant vind is de manier waarop verschillende beelden (en ook symbolen) in relatie met elkaar gebracht worden en de verschillende lezingen die hieruit voortvloeien. Op deze manier iets communiceren is een soort van evenwichtsoefening en een methode om een nieuwe perceptie op te roepen of de grenzen van onze beeldtaal af te tasten.

 De wandeling of tocht is vaak een belangrijk aspect in het maken van beelden. Hoe belangrijk is het voor jou om bewust een plek te bezoeken en de betekenis van een plek te gaan gebruiken als bijdrage in een project? Hetzelfde voor een object?

Het bewust opzoeken van een plek als fotograaf is misschien makkelijk te vergelijken met de keuze van een archeoloog om in een bepaalde ondergrond te graven waarvan hij weet dat de kans groot is dat hij datgene gaat vinden waarnaar hij op zoek is.
Het geografische of de plek waar een foto gemaakt is, heeft in een eerste lezing meestal weinig invloed. De geschiedenis die aan een bepaalde plek gekoppeld is vind ik meestal wel interessant en zo kom ik in vele gevallen op plaatsen terecht waar ik werk wil maken. Maar de betekenis van een plek zal normaal gezien van weinig belang zijn om te begrijpen wat een foto wil suggereren. Het gevolg van bewust naar bepaalde betekenisvolle plaatsen te reizen is wel dat er verschillende lagen naar boven komen wanneer het herbekeken wordt.
Dat terzijde is het niet altijd nodig om ver te reizen om werk te maken. Ik graaf evenzeer in mijn eigen tuin.

Voor objecten die gefotografeerd worden gelden dezelfde regels. Hetgeen afgebeeld wordt moet in relatie tot de andere beelden gelezen worden. Een zin die op zichzelf staat zal minder betekenen dan wanneer die in een tekst geplaatst wordt.

Een van je eerste projecten is getiteld ‘Satori’. Hierin verwijsde je sterk naar het sublieme, iets wat terug komt in ‘Going Nowhere’. Als het sublieme zou gaan over een ervaring, hoe zie jij dit in relatie tot de fotografische reproductie van “de werkelijkheid”?
Het vertalen van een ervaring als het sublieme is misschien wel een van mijn grootste uitdagingen en iets dat ik nog lang hoop op te zoeken in mijn werk. Satori is een project dat ik begonnen ben tijdens mijn eerste echte ervaring van het sublieme, als een mystieke ervaring bijna. Het onder woorden brengen van dit soort ervaring is zeer moeilijk. Dit is in het verleden al gedaan door bijvoorbeeld Hadewijch, Meester Eckhart,… Maar het blijft heel abstracte materie en waarschijnlijk ook persoonsgebonden. Toch is het een uitdaging om naar zo’n ervaringen toe te werken met beeldenreeksen uit de werkelijkheid.

 

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.08.42

Test Site Documentation, 2013, Nick Geboers

Going Nowhere, 2014, Nick Geboers

Going Nowhere, 2014, Nick Geboers

Hiding, 2013, Nick Geboers

Hiding, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.16.34

Bird Watching, 2013, Nick Geboers

Last Line of Defense, 2013, Nick Geboers

Last Line of Defense, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.15.58

Sandstorm, 2013, Nick Geboers

All the images are from the series ‘Crucial Moments’ & ‘Going Nowhere’
He is part of the .tiff Magazine by the fotomuseum Antwerp.
www.nickgeboers.com

Liesbet Grupping

Curators, Dries Segers

This cold december month I will select some artists working with the concept of photographic images.  They are focussing on photography more as a strategy than an objective. I’ll start with Liesbet Grupping who is part of the show ‘The Gods Must Be Crazy – Part Photography’ at de Directeurswoning (Roeselare), curated by stilll gallery  in which we’ll both be at show until january 2016. Her work interests me a lot because of its possibility to create images inside your own head instead of just registering the directly visible. The work is the trigger, you are the creator. Sometimes she lets the medium do it’s work. Sometimes she is only a observer of the result. These images are some kind of ‘Frankenstein creation’ for there is little control over the endresult. It just becomes what it wants to become.

 Liesbet Grupping:    “I generate images that question the codes of today’s photography. By making use of deconstructive methodologies I reconstruct new images that generate questions on both the making process as well as the content of the images.In my work I do not use photography to draw conclusions. I rather deploy photography as a means to clarify the different aspects of phenomena as well as the mental concepts one uses when observing the environment. Through my work I endeavour to demonstrate that there is no such thing as a single ‘true’ reality. Every action, be it consciously or not, can lead to new insights.”


Evaporating picture is a projection of a slide filled with water. The heat of the projector makes the image evolve almost unnoticeably: the evaporating water slowly creates air bubbles which progressively blend. The image triggers associations with a frozen surface. Thus the distance between the image and the depicted reality fades away.

Schermafbeelding 2015-11-30 om 11.22.02

With the work ‘zicht met maanlicht’ (2011) Liesbet opened a JPG-file in Microsoft Word and printed out the new “translated” photograph. Letters, numbers and symbols created a rhythm on the pile of paper and have no clear relationship with the photograph presented next to it. A computer based impression. The photograph which is shot has the same trouble reading as the word-document. The photograph is light-weighted and hangs on the wall, however the stack of paper is lying and has a heavy impression. This work is part of the show ‘The Gods Must Be Crazy – Part Photography’(DS)

LG0

The work Analogy (2012 – …) consists of several rolls of film (negative, dia, b&w, 120) shot with specific themes: seaside, yellow cars, Joachim Koester, anonymous, 22 May,… . The film reels are not developed and have latent photographs on it + title. How many there are you will never know, neither what is photographed nor  where it is photographed. You can only presume. This work takes place inside the head of the viewer. The only image that gets created while looking at this work is an imaginary. You can not grab it, you can not share it. And if you want to share it you need to use words. You have to rely on your memory  and create associations in your ‘mind palace’. (DS)

LG3

LG1

LG2


Wind – a self-constructed pinhole camera (a black bag with a hole) was let carried away with the wind in an attempt to capture the airflow in an image.

LG-hi

    Hi, 2015 gives instructions to the spectator. The image invites the spectator to lift his head and to say ‘hi’ to someone. Hi, 2015 recalls to capture the everyday act of communication, anno 2015. Hi, 2015 is presented on the ground, on a table or in a publication, to define the angle.

Liesbet Grupping is currenty showing ‘zicht met maanlicht’ and ‘analogy’ in the exhibition ‘The Gods Must Be Crazy – Part Photography’ at de Directeurswoning (Roeselare), curated by stilll gallery untill 10/01/16