heilig vuur

Maarten Dings

janopdekamp03

janopdekamp04janopdekamp08janopdekamp06janopdekamp05

Begin juni, op een ietwat frisse lenteavond, luisterden we in de DOK-Arena naar de plaatvoorstelling  van de Violent Husbands. Na afloop warmden ze grote blikken worst op in het kampvuur. Band en publiek dronken samen pintjes en aten worstjes rondom het vuur.
Hot Wood (de nieuwe plaat, red)  werd opgenomen onder een verlaten brug in Gent, naast een knetterend kampvuur, met niet meer dan een draagbare recorder (met 4 AA batterijtjes), een paar micro’s en zwanworstjes. De songs zijn rijp, intiem, rauw en spontaan. Zo hoor je op de achtergrond voorbijrijdende treinen, kikkers, krekels en dronken nachtelijke bezoekers”.
Klopt allemaal als een zwerende vinger. Ik moet zeggen dat het concert een beetje leed onder de ironische vrijblijvendheid, maar eigenlijk is het ook juist de nonchalance en frivoliteit die de husbands tot de leukste Belgische band van het moment maakt.
Ze maakten een conceptplaat die er eigenlijk geen is. Geen hoogdravende teksten, wel veel spitsvondigheden en pretentieloze gemeenplaatsen (al dan niet met een vettige knipoog). Geen ingewikkelde akkoordenschema’s of protserige solo’s maar verslavende meezingers. Het allerbelangrijkste, vind ik, is dat je hoort dat de plaat gemaakt is omwille het speelplezier. Omdat het, door allerhande andere muzikale uitstapjes van de groepsleden, vast te lang geleden was dat ze nog eens iets samen gedaan hadden. Niet oeverloos pielen in het repetitiekot Niet al teveel wikken en wegen maar (schijnbaar uit de losse pols) gewoon doen.
Bovenstaande foto’s van de plaatopnames zijn gemaakt door  Jan Opdekamp. We zien er vrienden en bevriende muzikanten op terug. We zien het kampvuur en we zien de worstjes. We zien de band balanceren tussen pose en een ‘onbewaakt moment’  Jan Opdekamp is de perfecte huisfotograaf voor deze groep. Omdat zijn werk even ontwapenend is en even achteloos virtuoos. Een verademing.
Want in de wereld van de fotografie wemelt het van het post-postmodern conceptueel gejongleer. Wie iets te veel (vaak dezelfde) pretentieuze praatjes en plaatjes heeft moeten aanhoren en schouwen, hunkert  naar kunstenaars die de voeten graag op de grond houden (en hun neuzen uit wikipedia). Mensen die, met de camera als metgezel, eenvoudig op zoek zijn naar beelden en een beeld herkennen wanneer ze het tegen het  lijf lopen. Jan Opdekamp hoeft  niet te schermen pseudofilosofische referenties naar de romantiek; hij staat gewoon als ‘wanderer’ op de beginpagina van zijn website. Wars van dure praatjes maar vol prachtige beelden die de kijker van de dagelijkse beslommeringen losweekt.
ps: Roept er iemand om een zomerhit voor zwoele nachten? Voilà. Vrijdag 22 juli spelen ze, tijdens de Gentse Feesten, op de Kouter. Gratis en voor niets.

 

janopdekamp07