Nick Geboers

Curators, Dries Segers

Nick Geboers is een fotograaf zoals er archeologen bestaan. In verschillende projecten is hij steeds op zoek naar lagen op een verticale manier. Zo kocht hij bijvoorbeeld archieven op voor het project ‘Crucial Moments’ die hij naast nauwkeurig geconstrueerde foto’s, met het gebruik van een resem aan camera’s, inzet als zijn eigen beeldmateriaal. Het afstoffen van iets dat ooit actueel was, ingezet op experimentele of wetenschappelijk wijze. Zo geeft hij het beeld een nieuwe rol/een nieuwe kans en maakt hij er zijn gereedschap van. Op o.a. deze manier gebruikt hij in zijn werk de fotogeschiedenis als een strategie om nieuwe beeldverhalen op te bouwen. Zijn projecten dragen steeds een grote narrativiteit in zich en de foto’s kunnen niet zonder elkaar. Ze hebben elkaar nodig om steun te bieden daar waar nodig, elkaar te bevragen en in discussie te gaan.

Geboers houdt veel rekening met de manier waarop een camera een bepaalde beeldstijl opwekt. Hoe dat op zijn beurt een richting kan aangeven in de leesbaarheid ervan. Zo kocht hij o.a. 2 jaar geleden een militaire camera: een Zenit Photosniper Camera Kit. Foto’s werden letterlijk geschoten en i.p.v een afdruk knop haal je de trigger over om een foto te schieten. Een foto is per definitie schuldig aan tijd. Maar ook aan plaats en de fotograaf als beslisser.

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.07.05

Photosniper (Object), Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.08.54

Camouflage Studies, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.09.29

Sun/Moon Studies, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.10.03

Botanic Lady, 2014, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.09.47

Tears, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.09.56

Bunker, 2013, Nick Geboers

Hoe belangrijk is het fotografische beeld als katalysator voor verhalen en symbolen voor jou?

Zowat elk fotografisch beeld doet ons denken aan beelden die we al gezien hebben. Als een referentie naar een werkelijkheid die we kennen. Hetzelfde zien we terug bij het gebruik van symbolen. Al ligt dat laatste iets delicater omdat de geschiedenis van de symboliek nog omvangrijker is dan die van het fotografische of het technische beeld.
Wat ik interessant vind is de manier waarop verschillende beelden (en ook symbolen) in relatie met elkaar gebracht worden en de verschillende lezingen die hieruit voortvloeien. Op deze manier iets communiceren is een soort van evenwichtsoefening en een methode om een nieuwe perceptie op te roepen of de grenzen van onze beeldtaal af te tasten.

 De wandeling of tocht is vaak een belangrijk aspect in het maken van beelden. Hoe belangrijk is het voor jou om bewust een plek te bezoeken en de betekenis van een plek te gaan gebruiken als bijdrage in een project? Hetzelfde voor een object?

Het bewust opzoeken van een plek als fotograaf is misschien makkelijk te vergelijken met de keuze van een archeoloog om in een bepaalde ondergrond te graven waarvan hij weet dat de kans groot is dat hij datgene gaat vinden waarnaar hij op zoek is.
Het geografische of de plek waar een foto gemaakt is, heeft in een eerste lezing meestal weinig invloed. De geschiedenis die aan een bepaalde plek gekoppeld is vind ik meestal wel interessant en zo kom ik in vele gevallen op plaatsen terecht waar ik werk wil maken. Maar de betekenis van een plek zal normaal gezien van weinig belang zijn om te begrijpen wat een foto wil suggereren. Het gevolg van bewust naar bepaalde betekenisvolle plaatsen te reizen is wel dat er verschillende lagen naar boven komen wanneer het herbekeken wordt.
Dat terzijde is het niet altijd nodig om ver te reizen om werk te maken. Ik graaf evenzeer in mijn eigen tuin.

Voor objecten die gefotografeerd worden gelden dezelfde regels. Hetgeen afgebeeld wordt moet in relatie tot de andere beelden gelezen worden. Een zin die op zichzelf staat zal minder betekenen dan wanneer die in een tekst geplaatst wordt.

Een van je eerste projecten is getiteld ‘Satori’. Hierin verwijsde je sterk naar het sublieme, iets wat terug komt in ‘Going Nowhere’. Als het sublieme zou gaan over een ervaring, hoe zie jij dit in relatie tot de fotografische reproductie van “de werkelijkheid”?
Het vertalen van een ervaring als het sublieme is misschien wel een van mijn grootste uitdagingen en iets dat ik nog lang hoop op te zoeken in mijn werk. Satori is een project dat ik begonnen ben tijdens mijn eerste echte ervaring van het sublieme, als een mystieke ervaring bijna. Het onder woorden brengen van dit soort ervaring is zeer moeilijk. Dit is in het verleden al gedaan door bijvoorbeeld Hadewijch, Meester Eckhart,… Maar het blijft heel abstracte materie en waarschijnlijk ook persoonsgebonden. Toch is het een uitdaging om naar zo’n ervaringen toe te werken met beeldenreeksen uit de werkelijkheid.

 

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.08.42

Test Site Documentation, 2013, Nick Geboers

Going Nowhere, 2014, Nick Geboers

Going Nowhere, 2014, Nick Geboers

Hiding, 2013, Nick Geboers

Hiding, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.16.34

Bird Watching, 2013, Nick Geboers

Last Line of Defense, 2013, Nick Geboers

Last Line of Defense, 2013, Nick Geboers

Schermafbeelding 2015-12-13 om 14.15.58

Sandstorm, 2013, Nick Geboers

All the images are from the series ‘Crucial Moments’ & ‘Going Nowhere’
He is part of the .tiff Magazine by the fotomuseum Antwerp.
www.nickgeboers.com